1. Zacznij od końcówki, nie od aplikatora
Aplikator zawsze dobiera się do konkretnej końcówki: jej numeru katalogowego, rysunku i zakresu przekroju przewodu. Matryca i stempel są wykonane pod geometrię danej końcówki, a jeden aplikator obsługuje zwykle jedną rodzinę końcówek (czasem kilka przekrojów po wymianie narzędzi). Przygotuj więc:
- numer katalogowy i rysunek końcówki,
- zakres przekroju przewodu (mm² lub AWG) i rodzaj izolacji,
- informację, czy końcówka ma osobny zacisk na izolacji.
2. Wysokość zamknięcia i skok prasy
Aplikator musi pasować do prasy. W branży najczęściej spotyka się standard wysokości zamknięcia 135,78 mm (w uproszczeniu 135,8 mm) i skoku 40 mm. Aplikatory w tym standardzie pracują w prasach stołowych, półautomatach i automatach produkcyjnych różnych producentów. Przed zakupem sprawdź w dokumentacji prasy obie wartości – inna wysokość zamknięcia oznacza aplikator wykonany na zamówienie.
3. Podawanie boczne czy czołowe
Końcówki na taśmie występują w dwóch układach:
- podawanie boczne (side feed) – końcówki leżą obok siebie, taśma idzie z boku,
- podawanie czołowe (end feed) – końcówki leżą jedna za drugą, w osi przewodu.
Układ taśmy wynika z końcówki, więc aplikator musi mieć ten sam rodzaj podawania. Ważne są też skok taśmy (odległość między końcówkami) i grubość materiału taśmy – aplikator ma określony zakres obu wartości.
4. Podawanie mechaniczne czy pneumatyczne
W aplikatorze mechanicznym taśmę przesuwa krzywka napędzana ruchem prasy. W pneumatycznym – osobny siłownik. Wersja pneumatyczna jest zwykle płynniejsza przy długim skoku taśmy i wyższych prędkościach, a mechaniczna prostsza i niezależna od sprężonego powietrza. Wybór zależy od taśmy i od tego, czy maszyna ma doprowadzone powietrze.
5. Końcówki specjalne
Osobnych aplikatorów wymagają m.in.:
- końcówki izolowane na taśmie (zwłaszcza w maszynach z cyklem dzielonym),
- tulejki kablowe na taśmie lub luzem,
- połączenia splice (łączenie kilku przewodów),
- końcówki toczone i złącza IDC,
- duże końcówki o grubości powyżej 1 mm i przekrojach kilkunastu mm² – tu potrzebna jest też prasa o większej sile.
6. Regulacja i kontrola zacisku
Dobry aplikator pozwala precyzyjnie ustawić wysokość zacisku na żyle i na izolacji – zwykle pokrętłem z podziałką lub głowicą z regulacją ciągłą. Przy nowym aplikatorze warto otrzymać mikrografię przekroju zacisku, a przy wymaganiach klienta z branży motoryzacyjnej – walidację zacisku lub badanie zdolności procesu (CMK). Więcej o tym w poradniku o kontroli jakości zacisku.